Kto zabrał mój ser?

„Co byś zrobił, gdybyś się nie bał?” – to chyba jedno z najsłynniejszych pytań z literatury biznesowej, cytowanych i wypisywanych w ramach zachęty do działania. Opowieść Spencera Johnsona o czterech istotach poszukujących sera, dzięki alegorycznej wymowie zyskuje ponadczasowy charakter.

Dwoje małych ludzi – Zastałek i Bojek oraz dwie myszy – Nos i Pędziwiatr zachowują się adekwatnie do swoich imion. Zachowanie wobec już zdobytego Sera, reakcje na jego utratę i decyzja o rozpoczęciu poszukiwań Nowego Sera mówią wiele o charakterze i obawach małych bohaterów.

Opowieść została skonstruowana w taki sposób, aby czytelnik największą uwagę zwrócił na postawę Zastałka i Bojka i odnalazł się bliżej jednego z bohaterów.

Choć łączy ich pierwotne przyzwyczajenie i pewność siebie wobec posiadanego już Sera, to jednak gdy to, co zwykli już uważać za własne zniknie, na zaistniałą zmianę zareagują inaczej.

Wędrując przez korytarze labiryntu jeden z bohaterów odkrywa i zapisuje myśli, które – ma nadzieję – okażą się pomocne dla towarzysza, gdy ten w końcu odważy się wyruszyć na poszukiwania.

To właśnie ta wędrówka staje się głównym trzonem opowieści, a zapiski pozostawione na ścianach labiryntu inspirują czytelników do dziś.

Kiedy i w jakich okolicznościach jesteśmy gotowi wyruszyć na poszukiwanie tego, co dla nas ważne? Jak wiele czasu potrzebujemy, aby zrozumieć, że tkwienie w miejscu po starym Serze nie przywróci go nam i naszą odpowiedzią powinno być działanie zamiast oczekiwania?

Odkrycie tego momentu, w którym nasz Stary Magazyn jest już pusty i podjęcie decyzji to początek zmian, jakich sobie nawet nie wyobrażamy.

Spencer Johnson: Kto zabrał mój ser?
Studio Emka; Warszawa 2000, 2006, 2009

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *